Sinds maart dit jaar woont Lisa Geurten samen met haar vriendin Bo in een tiny house: een huisje van 50 vierkante meter. Het staat op terrein Op de Bees in Schimmert te midden van uitgestrekte velden. Hier vindt ze alles waar ze naar op zoek was: rust, groen en verbinding met andere mensen. “We leven onze droom!”
Wie ben je?
Lisa Geurten (32) uit Schimmert. Ik heb Biomedische Technologie gestudeerd aan de Technische Universiteit Eindhoven. Naast mijn werk als onderzoeker en data-analist bij Etil, breng ik voedselbossen in kaart én ben ik samen met de community bezig met het aanleggen van eetbare bostuin.
Wat doe je?
De afgelopen maanden heb ik hard gewerkt aan ons tiny house. Ik heb zoveel mogelijk zelf gedaan, en daarbij gebruikgemaakt van natuurlijke materialen. Binnen is het grotendeels af, nu richt ik me op de buitenruimte. Zo heb ik een grote kuil gegraven voor de regenwateropvang; daaroverheen komt straks ons terras.
Heb ik het onderschat? Absoluut! Het voelt een beetje als die bekende quote: ‘Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan’, haha. En dan doel ik niet eens op het bouwen zelf, maar op alles eromheen: van omgevingsvergunningen en bouwbesluiten tot juridisch onderzoek en het oprichten van een vereniging. Alles was nieuw voor ons. Drie jaar lang hebben we met alle leden vooral vergaderd en uitgezocht. Maar het was het allemaal waard. Nooit eerder heb ik me ergens zo geaard gevoeld.
Wat houdt je bezig?
Duurzaamheid is een thema waar Bo en ik veel mee bezig zijn. Hoe kun je je voetafdruk kleiner maken op deze planeet? Ontspullen helpt daarbij; het geeft veel rust om met weinig te leven.
Onlangs volgde ik een cursus bij Food Forest Factory over de aanleg en principes van een voedselbos. Daar ben ik druk mee bezig. Er zijn nu pionier boompjes geplant, die voor beschutting gaan zorgen op ons winderige plekje. De komende jaren komen daar diverse fruit- en notenbomen bij, net als bessenstruiken en kruiden. Ook hierbij proberen we zo weinig mogelijk nieuw kopen. Toen we hoorden dat er een te veel aanjonge boompjes bij Watersley in Sittard stonden, zijn wij die met de vereniging gaan oogsten. Dit initiatief, meerbomen.nu, is echt noemenswaardig! Ook konden we drie loopeenden overnemen, die nu op natuurlijke wijze de slakken bestrijden.
We kiezen er ook bewust voor om samen te leven met anderen. In een maatschappij die steeds individualistischer wordt en waarin eenzaamheid toeneemt, is het waardevol om naar elkaar om te kijken. Hier helpen we elkaar, zonder de deur plat te lopen. Soms zie ik mijn buren dagenlang niet, maar als er een zware balk getild moet worden, weet ik dat er altijd iemand klaarstaat.
Waar ben je het meest trots op?
Dat ik zonder kluservaring met vrienden en familie dit huis heb kunnen neerzetten! Als ik iets niet wist, zocht ik het op in YouTube filmpjes of schoot mijn oom Rob te hulp.
Ik ben ook trots op de gemeente Beekdaelen. Bo en ik hebben diverse soortgelijke initiatieven in het land bezocht: die waren allemaal particulier opgezet. Hier bood de gemeente Beekdaelen op eigen initiatief een terrein aan voor de bouw van tiny houses. Dat ze buiten de kaders durven te denken verdient echt een pluim!
Hoe zie je de toekomst?
Als community hopen we een groenere toekomst te kunnen creëren. We willen de bostuin uitbreiden en samen met een basisschool hebben we een educatief voedselbosje aangelegd. Er komt binnenkort een gemeenschappelijke ruimte op het terrein, en daar willen we graag educatieve activiteiten organiseren zodat jongeren ervaren hoe waardevol een biodiverse omgeving en een gezonde bodem zijn.
Nieuwsgierig naar het tiny house van Lisa en Bo? Kijk hier naar de dronebeelden van het terrein en het huisje. Meer weten? Kijk op: www.opdebees.nl
